Kim deli, kim veli?

Onu Allah bilir.

Bu gün adları deliye çıkmış MaraÅŸlıları hatırlayacağız.

Önemli olan anmak…

Ve arkalarından dua göndermektir…

Eski Maraşlılar daha anlayışlıymış.

Dedelerimiz daha şakacıymış.

Çarşıbaşı esnafı…

Saraçhane esnafı…

Dükkân Önü…

Saray altı…

Çocuk Bahçesi…
Batı Park…

Devecili, Karamanlı v.s.

Buralarda yaÅŸayan dedelerimizin güzel anılarını dinlerdik.

Anlatılanları duyunca gülmekten kırılırdık.

Eski esnaf, delisiyle velisiyle haşır neşir olurmuş.

Eski tabirle mukallit insanımız çokmuÅŸ.

Åžimdi suratlar asık…

Ne deÄŸiÅŸti acaba?

              ***

Dedelerimiz gülmesini de bilirmiÅŸ.

Anlattıklarını dinlerken halen gülüyoruz.

Acıları da sevinçleri de birlikte yaÅŸarlarmış.

Bizler deliyi de veliyi de onlardan öÄŸrendik.

Deli deyince geçmiÅŸteki hatıralarımızı yokladık.

Bilenlerle konuÅŸtuk.

Hatırlayabildiklerimizi yazıya döktük.

Bakalım kimler varmış?

             ***

Delibahar ve Muteber…

Çakmak…

Hacı Aslan’ın delisi (Ä°brahim)…

Hortum…

Küllük…

Çürük…

Dembildekçi Kenan…

Ve hatırlayamadıklarımız…

              ***

Adı belli olan delilerimizin çoÄŸu ÅŸimdi yaÅŸamıyor.

Yanılmıyorsam hepsi ölmüÅŸ…

Allah Rahmet eylesin.

Yeni nesil tanımıyor olabilir…

Yerli MaraÅŸlılar hatırlamıştır mutlaka…

Andık ve dualar gönderdik.

Eskiden deliler belliydi…

Şimdi, kim deli? Kim akıllı? belli değil.

Asıl tehlike de bu zaten.

Ä°yi günler.