Yolda dostlar soruyorlar: Nasılsın? Elhamdülillah, çok ÅŸükür iyiyim diyorum.

Peki Ä°ÅŸler nasıl? Cevap hazır; “ Dünya kaçıyor ben kovalıyorum.

Peki, yakaladın mı? Diye espri yapıyorlar. Devam ediyorum; “ Sormayın bu soruyu çünkü dünyayı yakalamak mümkün deÄŸil” diyorum. Ä°nsanoÄŸlunun gözünü de bir avuç toprak doyururmuÅŸ diyerek sohbeti sürdürüyoruz.

KANAAT OLSA

Aslında ÅŸükrü saÄŸlam yapsak, kanaat sahibi olsak öyle dünyayı kovalamaya gerek kalmayacak. Elimizden geleni yaparız, sonrasına tevekkül ederiz.

Bunu neden anlatıyorum? Ä°nsanlar ya siyaset ya ekonomi konuÅŸuyorlar, diÄŸerleri de  eÄŸitim, kültür, ulaşım, spor… Neyse.

Peki, koÅŸuÅŸturmak ve konuÅŸmak bir ÅŸeyi deÄŸiÅŸtiriyor mu? Bana göre hayır, insan çalışıyor(ahmak diyorlar ya) iÅŸ olacağına varıyor. Ancak bizlere düÅŸen de biliyoruz ki sebeplere sarılmaktır. Elbette dünya için koÅŸuÅŸturacağız. Helal rızık arayacağız ama ahiret hayatını da unutmayacağız.

Ä°KÄ° DÜNYA Ä°ÇÄ°N ÇALIÅžMAK

Belki burada çoÄŸumuz zaaf gösteriyoruz.

GeçtiÄŸimiz hafta bir kardeÅŸimiz vefat etti, cenaze töreninde gittik. Malum ölen insan için yapılacaklar belli, son olarak Åžeyh Adil Mezarlığına bırakıp geliyorlar. Adamcağızı çocukları elleri mezara koydu, bu iÅŸi o kadar hızlı yaptılar ve oradan uzaklaşırken gerisine bile bakmayan dostlarının hali beni çok derinden düÅŸündürdü.

Hani ölmeden ölmek gerek derler ya, iÅŸle öyle bir hale girdim. Ölümü yaÅŸadım birkaç saniye, sonra yaÅŸamın güzel olduÄŸunu ve güzelliÄŸinde imandan kaynaklandığını hissettim. Elhamdülillah. 

Sonra ÅŸunu söyledim ‘ Her ÅŸey boÅŸ her ÅŸey yalan, bir gerçek var o da Hay ve Kayyum olan Yaratan(cc)

GÜNDEMDE NELER VAR

Deprem sonrası gündemde Kentsel DönüÅŸüm var.

Sosyal Güvenlik Kurumunun yeni uygulamaları var

Terör var, iÅŸsizlik var.

EÄŸitimde zorunlu eÄŸitimin 1+4+4+4 yıla çıkartılması var.

Yarın yarı yıl tatili var, sonrasında yine sınavlar serisi başlayacak.

Kar ve yaÄŸmur var…

Bunlar dünde vardı, yarında olacak. Ama dün olup, bu gün olmayanlar var ‘insan”

Zaman su misali geçiyor, bir gün 24 saat diyorlar, bir saniye gibi geçiyor.

Yıl 70’e çıkmış, hayta ÅŸuna 70 dakika diyelim.

Ne deÄŸiÅŸir 70 gün olsa.

Sonuç olarak hamam aynı, tas aynı, aynı tas aynı hamam olunca, tellaklar deÄŸiÅŸiyor o kadar. Biz ise figüran oluyoruz.

Burada yine bir tespitimi daha yinelemek istiyorum: “ Hayat bir tiyatrodan ibaret, herkes rolünü iyi oymamak zorunda! Rolümüzü iyi oynadığımızda halkta, Hak’ta bizden razı olacak. Ama kesinlikle filmin sonu deÄŸiÅŸmeyecektir.

Ben böyle düÅŸünüyorum.

DeÄŸiÅŸtiren varsa lütfen benimle paylaÅŸsın.