Acı, çok acı ki yıllar öncesinde yazılmış şiirleri bugün yazılmış gibi okuyoruz. İşte 1939 da yazılmış, Namdar Rahmi Karatay’a ait bir şiir.(Hiciv edebiyatı antolojisi,İst.1955,sh.318)Bu şiiri, Hekimoğlu İsmail ağbeymiz yıllar önce köşesinde ayınlamış, hatırlatmalarda bulunmuş.

 Siz ve Biz

Görmüyoruz sanmayın iç yüzünü işlerin,

O doğru duruşların o eğri gidişlerin,

Neler çiğnediğini hiç durmadan dişlerin…

Ne yolda dolduğunu o yaldızlı fişlerin?

Biliriz yenileni, kuzu mudur tavşan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Maroken koltukların çıkardınız tadını,

Yokladınız güzelin evcilini, yâdını,

Şu ince belli kızı, fırıldak kadını,

Ne dediniz olmadı bir yosma mı, civan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Sizler de bizdendiniz ne çabuk ayrıldınız?

Her biriniz en yüce yerlere kayrıldınız,

Kiminiz doğruldunuz, kiminiz eğrildiniz.

Böylece zevk içinde yaşarsınız yalan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Yok, mu Ata malından azıcık pay bize de?

Adımız hiç görülmez pasaportta vize de…

Biz de gezmek isteriz Londra’da, Gize’de…

İsterseniz gideriz hatta Portekiz’e de…

Bizim yerimiz sade Sivas Erzurum Van mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Ne sorulur bilseydik amcamız dayımız mı?

Değilse neyimiz eksik, aklımız boyumuz mu?

Yoksa beğenilmeyen bir kötü huyumuz mu?

İnancımız mı bozuk, kanımız, soyumuz mu?

Bizim kanımız başka sizinki başka kan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Bizler de sizin gibi yorulmak istiyoruz.

Divanda, encümende kurulmak istiyoruz.

İnsanlar sırasında görülmek istiyoruz.

Kırk yıl posttaki gibi sürünen de insan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?

Süründük bunca yıl Aydın’da, Muş’ta Van’da…

Kahve gibi dövüldük, kavrulduk havanda.

Şöyle bir yaşamadık Karlisbat’ta, Lozan’da…

Fakat arılar gibi çalıştık bu kovanda…

Balı, kaymağı sizin, bize acı soğan mı?

Sizin ki tatlı can da bizim ki patlıcan mı?